Blow Up Hall 50 50

Blow Up Hall 50 50
Ilustracja
Blow Up Hall
Państwo

 Polska

Miejscowość

Poznań

Adres

ul. Kościuszki 42

Kategoria
  • * * * *
Liczba pokoi

22

Położenie na mapie Poznania
Mapa konturowa Poznania, w centrum znajduje się punkt z opisem „Blow Up Hall 50 50”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, po lewej znajduje się punkt z opisem „Blow Up Hall 50 50”
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego
Mapa konturowa województwa wielkopolskiego, blisko centrum na lewo znajduje się punkt z opisem „Blow Up Hall 50 50”
Ziemia52°24′06″N 16°55′34″E/52,401667 16,926111
Strona internetowa
Rzeźby Sylwestra Ambroziaka i Piotra Uklańskiego

Blow Up Hall 50 50 – awangardowy, eksperymentalny, luksusowy hotel (22 pokoje) i galeria sztuki w Poznaniu, stosujący nietypowe zasady obsługi gości, a także posiadający znaczącą kolekcję sztuki współczesnej. Powstał z inicjatywy Grażyny Kulczyk i znajduje się w kompleksie Starego Browaru[1]. Według Benjia Lanyado z The Guardian w 2009 był to najbardziej futurystyczny hotel na świecie[2].

Nazwa

Inspiracją nazwy był film włoskiego reżysera Michelangelo Antonioniego Powiększenie (tyt. oryg. Blowup). Jest to też nazwa projektu, wokół którego zaaranżowano hotel – elektronicznej instalacji Rafaela Lozano-Hemmera, artysty, którego prace pokazywano m.in. w Londyńskim Tate Modern, czy na Biennale w Wenecji[3].

Idea 50 50 jest podstawową osią wszelkich inwestycji Grażyny Kulczyk. Każdy z jej projektów jest wyznaczany w 50% przez sztukę i 50% przez inny pierwiastek, zależnie od specyfiki przedsięwzięcia (np. handel, biznes). W przypadku Blow Up Hall 50 50, pierwiastkiem komplementarnym jest przyjemność.

Eksperymenty hotelowe

Blow Up Hall 50 50 nie posiada recepcji, a pokoje nie mają numerów. Zamiast kluczy goście otrzymują iPhone, który w połączeniu z ekranami na korytarzach wskazuje drogę do danego pokoju i otwiera drzwi. W hotelu nie ma identycznych pokoi, a ich wyposażenie należy do bardzo awangardowego[3].

Kolekcja sztuki

Na terenie obiektu zobaczyć można:

  • Blow Up Commission – instalacja Rafaela Lozano-Hemmera,
  • VB52.100 – Vanessa Beecroft, fotografia wielkoformatowa,
  • VB43.019 – Vanessa Beecroft, fotografia wielkoformatowa,
  • fotografia instalacji z San Sebastián – Spencer Tunick,
  • zdjęcia wnętrz Paryskiego Archiwum Narodowego – Patrick Tourneboeuf,
  • instalacja Irrlichter – Sebastian Hempel, oświetlająca wnętrza po zmierzchu,
  • Creampie – fotografia Maurycego Gomulickiego,
  • Bez tytułu – rzeźba Sylwestra Ambroziaka,
  • Mała biała sukienka oraz Kolorowa sukienka – fotografie Jadwigi Sawickiej,
  • Tea Ceremony – fotografia autorstwa Mariko Mori,
  • The Year We Made Contact – instalacja Piotra Uklańskiego.

Przynależność

Blow Up Hall 50 50 należy do Tablet Hotels - organizacji zrzeszającej prestiżowe hotele na świecie.

Kontrowersje

W 2010 komisja kategoryzująca hotele w Polsce przyznała mu pięć gwiazdek mimo niespełniania przez niego niektórych wymogów określonych w Ustawie o usługach turystycznych[4].

Zobacz też

Przypisy

  1. Days & nights Blow Up Hall. Poznań: wydawnictwo własne hotelu, 2009.
  2. Benji Lanyado, Christian Bennett: Video breaks: Poland’s space age hotel. 2009-05-28. [dostęp 2013-01-09].
  3. a b Natalia Mazur, Michał Wybieralski: Czego nie chce pokazać Grażyna Kulczyk. Gazeta.pl Poznań, 2009-07-09. [dostęp 2013-01-09].
  4. Hotel Grażyny Kulczyk Blow up 5050 ma 5 gwiazdek. Gazeta.pl Poznań, 2010-01-26. [dostęp 2013-01-09].

Linki zewnętrzne

  • Oficjalna strona hotelu. [dostęp 2013-01-09]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-11-04)].