Treprostynil

Treprostynil
Nazewnictwo
Inne nazwy i oznaczenia
treprostinil, U 62840
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny

C23H34O5

Masa molowa

390,51 g/mol

Identyfikacja
Numer CAS

81846-19-7

PubChem

6918140

DrugBank

DB00374

SMILES
CCCCC[C@@H](CC[C@H]1[C@@H](C[C@H]2[C@@H]1CC3=C(C2)C(=CC=C3)OCC(=O)O)O)O
InChI
InChI=1S/C23H34O5/c1-2-3-4-7-17(24)9-10-18-19-11-15-6-5-8-22(28-14-23(26)27)20(15)12-16(19)13-21(18)25/h5-6,8,16-19,21,24-25H,2-4,7,9-14H2,1H3,(H,26,27)/t16-,17-,18+,19-,21+/m0/s1
InChIKey
PAJMKGZZBBTTOY-ZFORQUDYSA-N
Niebezpieczeństwa
Globalnie zharmonizowany system
klasyfikacji i oznakowania chemikaliów
Wiarygodne źródła oznakowania tej substancji
według kryteriów GHS są niedostępne.

Treprostynil, treprostinilorganiczny związek chemiczny, syntetyczna pochodna prostacykliny stosowana w leczeniu tętniczego nadciśnienia płucnego. Fizjologiczny efekt treprostynilu polega na wazodylatacji. Głównymi działaniami farmakologicznymi treprostynilu są bezpośrednie rozszerzenie tętnic płucnych i pozostałych naczyń posiadających mięśniówkę gładką oraz hamowanie agregacji płytek krwi. Oprócz bezpośredniego działania na naczynia lek ten hamuje również cytokiny

Mechanizm działania

Głównym działaniem treprostynilu jest rozszerzenie tętnic płucnych i ogólnoustrojowych. Hamuje także agregację płytek krwi oraz proliferację mięśni gładkich. Jako syntetyczny analog prostacykliny wiąże się on z receptorem prostacykliny, który następnie indukuje wymienione powyżej efekty[1].

Wskazania do stosowania

  • charakterystyka produktu leczniczego: leczenie samoistnego lub dziedzicznego tętniczego nadciśnienia płucnego w celu poprawienia tolerancji wysiłkowej i objawów chorobowych u pacjentów, znajdujących się w III czynnościowej klasie NYHA [1]
  • wytyczne Europejskiego Towarzystwa Kardiologicznego dotyczące rozpoznawania i leczenia nadciśnienia płucnego w 2015: leczenie pochodnymi prostacykliny w klasie III i IV NYHA[2].
  • program leczenia tętniczego nadciśnienia płucnego: terapia II rzutu u pacjentów w wieku 18 lat i powyżej: po nieskutecznym leczeniu I rzutu lub u pacjentów będący w IV klasie czynnościowej WHO w momencie rozpoznania choroby [2]

Przeciwwskazania

  • nadwrażliwość na treprostynil lub którąkolwiek substancję pomocniczą
  • zastoinowa niewydolność serca spowodowana ciężkim zaburzeniem czynności lewej komory serca
  • ciężka niewydolność wątroby
  • czynna choroba wrzodowa przewodu pokarmowego, krwawienie śródczaszkowe

Drogi podawania

Pompa do podskórnego podawania treprostynilu
Pompa do dożylnego podawania treprostynilu

Treprostynil sodu ma formę bezbarwnego roztworu do podawania w ciągłym wlewie podskórnym lub dożylnym. Do iniekcji podskórnej wykorzystywana jest mikroinfuzyjna pompa Apex Micro Sc, połączona kaniulą z wkłuciem podskórnym. Do podawania dożylnego służy w całości implantowana pod skórę, niemal bezobsługowa, pompa LenusPro, której obsługa ogranicza się do napełniania co 3–5 tygodni.

Działania niepożądane

Występowanie niepożądanych objawów, do których zalicza się zaczerwienienie twarzy, ból głowy, niedociśnienie tętnicze, nudności, wymioty i biegunka, uzależnione jest na ogół od stosowanej dawki treprostynilu i wynikają bezpośrednio z właściwości farmakologicznych prostacyklin.

Działania niepożądane mogą ustąpić w miarę kontynuacji terapii, natomiast, gdy trwają lub nie są tolerowane przez pacjenta, wówczas w celu ich złagodzenia,szybkość infuzji może zostać zmniejszona. Objawy miejscowe, jak ból i odczyny w miejscu podania infuzji podskórnie, można niwelować lekami działającymi miejscowo. W przypadku znacznego nasilenia uzasadniona wydaje się zmiana formy podawania leku na dożylną i implantacja pompy LenusPro[3].

Dawkowanie i preparaty

Leczenie treprostynilem podawanym podskórnie rozpoczyna się od dawki 1–2 ng/kg/min, którą zwiększa się w zależności od nasilenia działań niepożądanych (ból w miejscu podawania, zaczerwienienie skóry, bóle głowy). Optymalna dawka ustalana jest indywidualnie u poszczególnych chorych. U większości waha się od 20 do 80 ng/kg/min. Nie określono dawki maksymalnej, limitowana jest ona jedynie tolerancją chorego[4].

W Polsce treprostynil występuje w formie roztworu pod nazwą Remodulin w stężeniach 1 mg/ml, 2,5 mg/ml, 5 mg/ml, 10 mg/ml w fiolkach po 20 ml. Producent: Ferrer International.

W Polsce

Wyniki wieloośrodkowego badania rejestracyjnego, do którego kwalifikowani byli również polscy pacjenci, zostały opublikowane w 2002[4]. Od tego czasu treprostynil jest zarejestrowany jako lek do stosowania w leczeniu tętniczego nadciśnienia płucnego. Obecnie w Polsce z terapii korzysta ponad 120 chorych z TNP; około 17 pacjentów ma implantowaną pompę do terapii dożylnej.

Przypisy

  1. NLM PubChem CID Index, Hoboken: John Wiley & Sons, Inc., s. 239–244, DOI: 10.1002/9780470238165.indsp1, ISBN 978-0-470-23816-5 [dostęp 2018-07-27] .
  2. NazzarenoN. Galiè NazzarenoN. i inni, 2015 ESC/ERS Guidelines for the diagnosis and treatment of pulmonary hypertension, „Kardiologia Polska (Polish Heart Journal)”, 73 (12), 2015, s. 1127–1206, DOI: 10.5603/KP.2015.0242, ISSN 1897-4279 [dostęp 2018-07-27] [zarchiwizowane z adresu 2018-07-27] .
  3. MarcinM. Kurzyna MarcinM. i inni, An implantable pump Lenus pro® in the treatment of pulmonary arterial hypertension with intravenous treprostinil, „BMC Pulmonary Medicine”, 17 (1), 2017, DOI: 10.1186/s12890-017-0474-7, ISSN 1471-2466, PMID: 29195500, PMCID: PMC5712081 [dostęp 2018-07-27]  (ang.).
  4. a b G. Simonneau, R.J. Barst, N. Galie, R. Naeije i inni. Continuous subcutaneous infusion of treprostinil, a prostacyclin analogue, in patients with pulmonary arterial hypertension: a double-blind, randomized, placebo-controlled trial. „Am J Respir Crit Care Med”. 165 (6), s. 800–804, Mar 2002. DOI: 10.1164/ajrccm.165.6.2106079. PMID: 11897647. 

Bibliografia

  • A. Torbicki, M. Kurzyna: Nadciśnienie płucne. W: Choroby wewnętrzne. Przyczyny, rozpoznanie i leczenie. Andrzej Szczeklik (red.). T. I. Kraków: Wydawnictwo Medycyna Praktyczna, 2005, s. 358. ISBN 83-7430-031-0.


  • p
  • d
  • e
  • p
  • d
  • e
B01: Leki przeciwzakrzepowe
B01A – Leki przeciwzakrzepowe
B01AA – Antagonisty witaminy K
B01AB – Heparyna i pochodne
B01AC – Leki hamujące agregację płytek,
z wyłączeniem heparyny
B01AD – Enzymy
B01AE – Bezpośrednie inhibitory trombiny
  • dezyrudyna
  • lepirudyna
  • argatroban
  • melagatran
  • ksymelagatran
  • biwalirudyna
  • eteksylan dabigatranu
B01AF – Bezpośrednie inhibitory czynnika Xa
B01AX – Inne leki przeciwzakrzepowe

Przeczytaj ostrzeżenie dotyczące informacji medycznych i pokrewnych zamieszczonych w Wikipedii.